Geslaagde Fillipijnen

Palawan Peacock PheasantPalawan Peacock Pheasant (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

25 februari
Na een lange nacht inclusief vlucht van Butuan naar Madilla op Luzon, waarbij we 4 uur voor de hekken van Butuan Airport op de grond hebben geslapen aangezien het vliegveld nog dicht was, stond Bram Demeulenmeester van birdguidingphilippines, de gids voor de komende 3 dagen al vol adrenaline op ons te wachten. We reden rechtstreeks naar het Lamesa Ecoparc voor weer een Zoothera: de Ashy Thrush. Bij aankomst kregen we al snel in de gaten dat het een nationale feestdag was, de parkeerplaatsen stonden al helemaal vol en in het park liep één grote massa van lokale dagjesmensen. Dit mocht echter niet baten, want de eerste vogel die we tegen kwamen was de Ashy Thrush, misschien nog wel de enige die in dit park zit. Andere goede soorten hier waren Philippine Magpie Robin en Lowland White-eye, waarna we deze drukte snel verlieten voor onze rit richting Subic bay, een oude Amerikaanse legerbasis. Dit stuk bos is nog redelijk ongerept aangezien de Amerikanen geen houtkop tollereerden en toen zij na een vulkaanuitbarsting het eiland verlieten bleef dit zo. Helaas is het beste stuk voor vogelaars nu afgesloten vanwege de opslag van dynamiet. Al snel was duidelijk dat hier veel vogels zaten: Luzon Hornbills, Blue-naped Parrots, Rufous Coucals en meer lieten zich in een korte tijd waanzinnig zien. Ook toen het begon te schemeren hield het niet op, Philippine Scops-owl, Luzon Hawk-owl en Chocolate Boobook begonnen kort na elkaar luid te roepen voordat de volle maan weer opkwam zetten en alles meteen stil werd.

Ashy ThrushAshy Thrush (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

Luzon Hawk-owlLuzon Hawk Owl (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

26 februari
’s Ochtends vroeg waagden we nog een laatste poging voor Philippine Eagle Owl, maar helaas zonder succes. Terug bij Subic Bay was het weer een groot vogelwalhalla, White-fronted Tit, Green Racktails, Red-crested Malkoha’s en vele andere mooie soorten. Tijdens een kleine regenbui namen we het aantal soorten door die we nog konden zien in het gebied en dat bleken er niet veel te zijn, dus besloten we de planning een beetje om te gooien en via het Pampanga wetland richting Makiling te rijden. Hier zouden we de volgende ochtend nog kunnen vogelen waarna we in de middag naar Palawan zouden vliegen. Op een paar velden die werden klaargemaakt om rijst op te verbouwen liepen een aantal stelten waaronder Long-toed Stint en Oriental Pratincol. Tussen de 100-en Philippine Ducks en Garganeys zat onze tweede Baikal Teal voor de trip, het eerste geval voor de Fillipijnen die een maand geleden was ontdekt! Een stukje verderop liepen minimaal 6 Philippine Swamphens verspreid over een groot lelieveld. Zover Bram wist is dit het enige stukje waar deze soort voorkomt en dus kan de soort nog eens veel bedreigder zijn als dat we denken.

Blue-naped ParrotBlue-naped Parrot (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

GuaiaberoGuaiabero (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

27 februari
Met beter nieuws konden we de dag niet beginnen, onze middagvlucht richting Puerto Princesa, Palawan was geannuleerd en verplaatst naar 4:00 de volgende ochtend. Dit betekende dat we een volle dag in Makiling hadden om te vogelen en dat we ook de hogere soorten mee konden pakken, wat ons weer wat extra soorten zou opleveren. Op Palawan zouden we ook geen tijd verliezen aangezien we daar rond 7 uur landen en meteen door kunnen knallen. We begonnen de dag bij Mnt Makiling Forest Reserve waar we Philippine Scops Owl en zagen we een Luzon Hawk-owl. Bram had zijn buurman meegenomen, de Amerikaanse bioloog Peter, die pas is begonnen met vogels kijken. Die wees ons op een bepaalde schimmels in het bos die licht gaven, open Raflecia’s en de G-vine tree, een boom die door vleermuizen wordt bestuift. Toen het licht werd zagen we een vrouwtje Spotted Wood Kingfisher en schoten er een paar Scaly-featherd Malkoha’s door de boomtoppen, misschien wel de mooiste Malkoha’s die er zijn! Hierna bezochten we de Botinical gardens van Makiling waar we een paar minuten van een prachtige Indigo-banded Kingfisher konden genieten. Na een korte wandeling door een park gingen we terug naar het Forest Reserve, maar nu om een flinke wandeling omhoog te maken. Alle soorten in het laagland hadden we gezien, dus gingen we voor de bonussoorten die wat hoger op de berg te vinden zijn. Op een gegeven moment zag je de vegetatie snel veranderen en voor we het wisten veranderde de weg in een smalle trail. Niet veel later hadden we zowel de White-eye, Blue-headed Fantail en Philippine Fairy Bluebird op ons lijstje bijgeschreven en konden we weer rustig afdalen om richting het vliegveld te gaan. Tijdens de afdaling hoorden we plotseling de roep van de prachtige Luzon Bleedingheart, maar na wat tapen liet de vogel zich helaas niet zien. Al met al een zeer geslaagde trip op Luzon!

Scaly-featherd MalkohaScaly-featherd Malkoha (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

Indigo-banded KingfisherIndigo-banded Kingfisher (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

28 februari
Na een korte nacht in een Lovehotel in Manilla waar alles rood gekleurd was, naar kauwgom rook en het Wifi wachtwoord ‘socleansogood’ was vlogen we rond 5:00 richting Puerto Princesa waar Rommel Cruz van Wild Expeditions Palawan ons al stond op te wachten voor de komende 2,5 dag. Geen tijd te verliezen en we reden rechtstreeks naar een stukje bos om de eerste endemen in te koppen. Soorten zoals de Blue-headed Racket-tail, Palawan Hornbill en Blue Paradise Flycatcher kwamen in de kijker voorbij. Alleen de Palawan Flycatcher gaf niet thuis, maar daar hadden we nog een plek voor bij het Underwater River National Park. Hier begonnen we met een lange pauze van 3 uur waarna we weer verder gingen. In de middag lag het tempo beduidend lager dan in de eerste uurtjes en moest er harder gewerkt en gezweet worden. Vlak voor de schemer gingen we naar een uitkijkpunt voor toch wel de soort van de dag. Maar liefst 7 van deze zeer bedreigde, door het onder ander wegvangen, Red-vented Cockatoo’s vlogen voorbij opweg naar hun slaapplaats in de mangrove. Tegen de avondschemer verlieten we deze lokatie voor een kleine trail in het bos waar we de Palawan Scops-owl hoorde en een Palawan Frogmouth langdurig zagen zitten.

Blue-headed Racket-tail Blue-headed Racket-tail (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )
Palawan FrogmouthPalawan Frogmouth (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

29 februari
Vandaag was het 29 januari, een schikkeldag, dus een extra dag en stond in het teken van alle overgebleven endemen op te rollen. We begonnen echter bij de Palawan Scops-owl, die we deze keer ook mooi te zien kregen. Hierna stapten we meteen op een bootje richting de ondergrondse rivier, maar niet om de toerist uit te hangen. Dagelijks komen hier meer dan 1000 toeristen die zich waarschijnlijk niet afweten van het bestaan van de Palawan Peacock Pheasant. We kwamen aan in alle vroegte en we waren samen met de groep vogelaars van Mindanao de enige op deze plek, heerlijk! Vooral omdat de pheasant binnen een paar minuten vlak voor ons liep, deze vogel is al 15 jaar en is ondertussen gewend aan het publiek. Palawan Blue Flycatcher en Philippine Scrubfowl waren de andere targets die we vanwege alle rust ook zo gezien hadden. Een Hooded Pitta die zich erg leuk liet zien was een mooie bonus. Na een snel ontbijt gingen we opzoek naar de laatste en lastige doelsoorten die we in het park nog moesten: Falcated Wren-babbler en Red-headed Flameback. Hiervoor moesten we ons weer een beetje in het zweet werken, maar terwijl we naar de Falcated Wren-babbler, de mooiste van alle Wren-babblers, stonden te kijken begon er plotseling een Red-headed Flameback boven ons hoofd te roepen. Uiteindelijk zagen we de Palawan Flycatcher alsnog op de eerste plek en waren alle doelsoorten voor die eiland binnen. Gelukkig had Rommel nog een extraatje in petto en gingen we om 17:30 per boot naar een klein eilandje voor de Mantanai Scops-owl, die meteen in de schemer begon te roepen en zich daarna fraai liet zien. Een mooiere afsluiting voor een geweldige dag konden we ons niet bedenken.

Philippine ScrubfowlPhilippine Scrubfowl (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

Hooded Pitta Hooded Pitta (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

Mantanani Scops-owlMantanani Scops-owl (Canon 7d mk2, Canon 100-400 mk2 – ISO )

1 maart
In tegenstelling tot alle andere dagen stond de wekker vanochtend om 7:00, maar we waren om 6:00 natuurlijk al klaar wakker. Alles was gezien en na een kort ontbijt reden we naar een paar lokaties aan zee voor stelten en reigers. Op de eerste plek zagen we een zomerkleed Chinese Egret, Far-eastern Curlew en een aantal Grey-tailed Tattlers op het strand. Bij de tweede stop stonden nog eens 10 Chinese Egrets en een verre Great-billed Heron. Nu hadden we echt wel alles gezien wat we hier konden zien en gingen terug naar het hotel waar we een beetje konden relaxen onder het genot van een koud biertje, voordat we via een overstap op Manilla richting Jakarta op Java zouden vliegen. De Fillipijnen was één van het succesvolste stuk van de trip tot nu toe en zat vol met hoogtepunten zoals Philippine Eagle, beide Wood Kingfishers, Southern Silvery Kingfisher, Palawan Peacock Pheasant, Falcated Wren-babbler en Red-vented Cockatoo.

Back To Top